prof. dr hab. Krystian Kiełb

KRYSTIAN KIEŁB
kompozytor, teoretyk muzyki, nauczyciel akademicki


Ukończył studia w zakresie kompozycji pod kierunkiem prof. Zygmunta Herembeszty oraz w zakresie teorii muzyki w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, uzyskując w obu specjalnościach dyplomy z wyróżnieniem. W okresie studiów przez dwa lata był stypendystą Ministra Kultury i Sztuki. Ponadto ukończył Podyplomowe Studia Zarządzania Placówkami Oświaty i Kultury. Zawodowo związany z Akademią Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. W roku 1998 zrealizował ówczesny przewód kwalifikacyjny I stopnia, w roku 2005 uzyskał stopień doktora habilitowanego sztuki, a w roku 2014 tytuł profesora sztuk muzycznych. Laureat nagród, wyróżnień i odznaczeń państwowych.


Kompozytor

Twórczość kompozytorska Krystiana Kiełba obejmuje różnorodne gatunki i formy muzyki instrumentalnej, wokalnej i wokalno-instrumentalnej. Jego kompozycje wykonywane były w kraju i za granicą, w tym m.in. w Niemczech, Austrii, Czechach, Wielkiej Brytanii, Francji, Szwecji, na Ukrainie, Litwie, w USA. Utwory Krystiana Kiełba wykonywane były m.in. na festiwalach muzycznych, w ramach kursów interpretacji, konkursów wykonawczych, także jako pozycje obowiązkowe. Jego twórczość kompozytorska stała się przedmiotem omówień i analiz naukowych.


Nauczyciel akademicki

W Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu Krystian Kiełb prowadzi klasę kompozycji oraz seminaria doktorskie, magisterskie i licencjackie w zakresie kompozycji i teorii muzyki, ponadto na przestrzeni dwudziestu ośmiu lat działalności dydaktycznej wykładał m.in.: kompozycję specjalną, kompozycję ogólną, kontrapunkt, fugę, harmonię specjalną, harmonię tonalną, metodykę nauczania harmonii, improwizację fortepianową, analizę dzieła muzycznego. Był promotorem i recenzentem szeregu prac dyplomowych, w tym magisterskich w ramach kompozycji, teorii muzyki, edukacji artystycznej, muzykoterapii oraz w zakresie zarządzania placówkami oświaty i kultury. Do roku 2019 studia I i II stopnia lub jednolite studia magisterskie w zakresie kompozycji, teorii muzyki i edukacji muzycznej pod kierunkiem Krystiana Kiełba ukończyło 24 absolwentów, a Podyplomowe Studia Zarządzania Placówkami Oświaty i Kultury – 61 osób. W tym samym okresie był promotorem 5 oraz recenzentem łącznie 23 przewodów doktorskich, postępowań habilitacyjnych, postępowań o nadanie tytułu profesora oraz o nadanie tytułu doktora honoris causa. Pełnił funkcję przewodniczącego i członka komisji habilitacyjnych.  


Działalność naukowo-badawcza i popularyzatorska

Obok działalności artystycznej i dydaktycznej prowadzi działalność naukowo-badawczą i popularyzatorską. Jest autorem tekstów naukowych, popularnonaukowych i publicystycznych. Wygłosił szereg referatów, komunikatów, wykładów i prelekcji na konferencjach, sympozjach, sesjach naukowych, kursach interpretacji oraz w ramach imprez popularnonaukowych. Zakres zainteresowań badawczych Krystiana Kiełba obejmuje zagadnienia teorii muzyki, filozofii muzyki, współczesnych technik kompozytorskich. Podejmuje także problematykę interdyscyplinarną.


Działalność organizacyjna i animacyjna

Ważne miejsce w działalności Krystiana Kiełba zajmuje aktywność organizacyjna i animacyjna. W latach 2008-2016 piastował godność rektora Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, a w latach 1999-2005 pełnił funkcję prorektora tejże uczelni. Od roku 2017 kieruje Katedrą Kompozycji wrocławskiej Akademii Muzycznej. Ponadto w latach 2005-2006 kierował pracami Zakładu Historii Śląskiej Kultury Muzycznej, w latach 1998-2008 kierował działaniami wrocławskiej Akademii Muzycznej na rzecz Dolnośląskiego Festiwalu Nauki, a w latach 2000-2008 był członkiem Rady Programowej tegoż festiwalu.
W latach 2002-2008 kierował w macierzystej uczelni Podyplomowymi Studiami Zarządzania Placówkami Oświaty i Kultury. W roku 2000 został powołany do grona Ekspertów Ministra Edukacji Narodowej. W latach 2005-2008 czynnie uczestniczył w działaniach na rzecz wdrażania Procesu Bolońskiego w szkolnictwie wyższym, ze szczególnym uwzględnieniem wyższego szkolnictwa artystycznego. Działalność ta uwieńczona została powołaniem przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w skład Zespołu Ekspertów Bolońskich.
Członek szeregu ciał kolegialnych, w tym m.in.: Akredytacyjnej Komisji Uczelni Artystycznych (2002-2012, w tym 2009-2012 przewodniczący AKUA), Kolegium Prorektorów Wyższych Uczelni Wrocławia i Opola (1999-2008), Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (2008-2016, w tym od 2012 członek komisji ds. kształcenia KRASP), Kolegium Rektorów Uczelni Wrocławia i Opola (2008-2016, w tym 2014-2016 wiceprzewodniczący), Rady Dolnośląskiego Biura Promocji Absolwentów Wyższych Uczelni Wrocławia (2000-2005), ponadto komisji konkursowych, zespołów redakcyjnych. W latach 2009-2015 zasiadał w Komitecie Monitorującym Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013, jako przedstawiciel Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W roku 2013 powołany do sieci ambasadorów promujących aktywność kobiet. Od roku 2015 członek Rady ds. Szkolnictwa Artystycznego przez Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a od roku 2016 członek zespołu ds. zawodów muzycznych. Od roku 2017 ekspert Polskiej Komisji Akredytacyjnej, a od roku 2019 członek Rady Doskonałości Naukowej pierwszej kadencji (2019-2023) oraz pierwszej Rady Uczelni w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Wielokrotnie zapraszany w charakterze jurora różnorodnych konkursów muzycznych.


Ważniejsze kompozycje:

oratoryjne :

  • Pomiędzy miłość i śmierć - rapsod dramatyczny na cztery głosy solowe, recytatora, chór mieszany i wielką orkiestrę symfoniczną do tekstów Haliny Poświatowskiej (1995)

orkiestrowe :

  • Equale - sekwencje symfoniczne na wielką orkiestrę symfoniczną (1997)
  • Tetrada na orkiestrę symfoniczną (2003)
  • Epitafium. Andrzej Panufnik in memoriam na orkiestrę symfoniczną (2006)
  • Pentagram na orkiestrę symfoniczną (2006)
  • Furioso - szkic neoklasyczny na orkiestrę smyczkową (1994)
  • Sinfonietta na orkiestrę smyczkową (1997)
  • Presto ardente na orkiestrę smyczkową (1997)
  • Phantasma na orkiestrę smyczkową (2002)
  • Trzy liryki na sopran, fortepian i orkiestrę smyczkową (1993, 2003)
  • Koncert na klawesyn i orkiestrę smyczkową (2003)
  • Mortis Causa na altówkę, fortepian i orkiestrę smyczkową (2009)
  • In Aeternum... 310311 na orkiestrę (2011)

kameralne :

  • Liryki Łacińskie - cykl pieśni na mezzosopran i zespół instrumentalny do tekstów Owidiusza (1993)
  • Antymuzyka - cykl na kwartet smyczkowy (1994)
  • Opętanie na kwartet smyczkowy (1994)
  • Trio stroikowe (1994)
  • Strukturokształty - quodlibet dla trzech wykonawców (1994)
  • Nam desunt vires - pieśń na sopran i fortepian do tekstu Owidiusza (1993/1995)
  • Karmiłem czarne kruki - pięć pieśni na tenor solo, kontrabas i fortepian do tekstów Tomasza Jedza (1995)
  • Wszystkie śmierci moje - deklamacyjny dramat kameralny w trzech epizodach na niski głos recytujący, sopran solo, wiolonczelę, kontrabas, fagot i perkusję do tekstów Haliny Poświatowskiej (1997)
  • Przeznaczenie - trzy pieśni na baryton solo i fortepian do słów Haliny Poświatowskiej (2000)
  • Resonet in laudibus na zespół wokalny do anonimowego tekstu łacińskiego (2001)
  • Aforyzmy dziecięce - trzy miniatury na wiolonczelę i fortepian (2002)
  • Wyznanie - pieśń na sopran i fortepian do tekstu Stanisława Balińskiego (2002)
  • Przebłyski - cykl pieśni na sopran i fortepian do tekstów poetów niemieckich (2002)
  • De brevitate vitae - trzy pieśni na sopran i fortepian do słów Lucjusza Anneusza Seneki (2003)
  • Ars vitae – trzy pieśni na sopran i fortepian do słów św. Jana od Krzyża (2003)
  • Myśli – trzy epigrafy na tenor i klawesyn do słów Angelusa Silesiusa (2006)
  • Epipháneia – pieśń na sopran i fortepian do słów św. Jana od Krzyża (2007)
  • Homo mysticus  – pięć epigrafów na tenor i fortepian do słów Angelusa Silesiusa (2007)
  • Pałac pustki – pieśń na sopran i fortepian do słów Ewy Sonnenberg (2008)
  • Tadeosiana – pieśń na sopran i fortepian do słów św. Jana od Krzyża. Tadeusz Luty
    Ad Honores (2008)
  • Entre Nous... 280808 - sześć pieśni na sopran i fortepian do słów Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej (2009)
  • Versus na organy i saksofon (2017)
  • Quando de Grażyna cogito… na baryton i fortepian do tekstu własnego.
    Professor Grażyna Pstrokońska-Nawratil ad honorem (2017)
  • Alter ego na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (2018)
  • Bagatele na saksofon i fortepian (2018)
  • Epigramma III – etc. na saksofon i instrument klawiszowy (2019)
  • Hieroglyphos modernos na altówkę i fortepian (2019)

solowe :

  • Szkice sonatowe na fortepian (1993)
  • Sonata fortepianowa (1994)
  • Tritonos - cykl na fortepian preparowany (1995)
  • Struktury I na organy solo (1998)
  • Struktury II na organy solo (1999)
  • Struktury na fortepian (1999)
  • Entrada Festiva na organy solo (2000)
  • Symfonia kameralna na perkusję solo (2000)
  • Hejnał na trąbkę solo (2001)
  • Struktury III B-A-C-H na organy solo (2004)
  • Entropě na kontrabas solo (2007)
  • Aeras – szkice aforystyczne na skrzypce solo (2008)
  •  M.F. 150413 na fortepian solo (2013)
  • Modus na fortepian solo (2015)
  • Pars pro toto na wiolonczelę solo (2015)
  • Sonoris na organy solo (2016)
  • Conatus na organy solo (2017)
  • Dodekachordes – studium dodekachordalne na fortepian (2017)
  • The Paintings na fortepian (2018)
  • cykle miniatur na instrumenty solowe

muzyka teatralna :

  • Czekając na Don Kichota - muzyka do spektaklu według scenariusza i w reżyserii Jacka Głomba (1992)