Wojciech hr. Dzieduszycki
(2000)


Był animatorem kultury, publicystą, dziennikarzem i krytykiem muzycznym. Urodził się w Jezupolu w województwie Stanisławowskim, zmarł we Wrocławiu w 2008 r. W latach 1930­-1936 odebrał gruntowne wykształcenie muzyczne we Lwowie, gdzie w Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego uzyskał dyplomy w klasach: skrzypiec, śpiewu solowego i dyrygen­tury. Ukończył również studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Politechniki Lwowskiej (1935) oraz na Wydziale Budowy Maszyn Młynarskich w Instytucie Mechaniki w Hamburgu (1936). Jego późniejsza, bardzo aktywna działalność zawodowa i społeczna, związana była zarówno ze sferą gospodarki, jak i kultury, gdzie dał się poznać jako śpiewak, felietonista, krytyk muzyczny i teatralny, inicjator wielu przedsięwzięć kulturalnych, popularyzator sztuki muzycznej, aktor dramatyczny, reżyser, autor tekstów piosenek i tłumacz poezji. W 1934 roku zadebiutował w partii Leńskiego w  "Eugeniuszu Onieginie "Piotra Czajkowskiego w Operze Stanisławowskiej.  W latach trzydziestych występował w pierwszoplanowych partiach tenorowych, m.in. we Lwowie oraz we włoskich teatrach operowych w Bolonii, Neapolu, Wenecji, Parmie i we Florencji.

W czasie okupacji był aresztowany przez gestapo i osadzony w obozie Gross Rosen, a później w Leitmeritz. Tuż po wojnie krótki czas przebywał w Krakowie. Prowadził pracę dydaktyczną na Politechnice Wrocławskiej, w Państwowej Wyższej Szkole Ekonomicznej oraz w Technikum Młynarskim i Spożywczym we Wrocławiu.

Obok wypełniania obowiązków zawodowych Wojciech Dzieduszycki bardzo aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym Wrocławia. Należał do grona inicjatorów niemal wszystkich ważniejszych przedsięwzięć kulturalnych miasta i regionu. Szczególnie dbał o sprawy związane ze sztuką muzyczną. W 1946 r. był współorga­nizatorem Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach Zdroju. Był współzałożycielem Dolnośląskiego Towarzystwa Muzycznego (a w latach 1975-79 prezesem) oraz Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków (w latach 1968-1984 członkiem Zarządu Głównego, 1976-1984 wiceprezesem). Od roku 1948 zabiegał o utworzenie Filharmonii we Wrocławiu; między innymi dzięki jego staraniom w 1954 powołano Wrocławską Orkiestrę Symfoniczną, która przerodziła się później w Filharmonię Wrocławską. Równie aktywnie działał na rzecz otwarcia we Wrocławiu Operetki. 

Należał też do inicjatorów powstania popularnego Klubu Muzyki i Literatury. Był prezesem Wrocławskiego  Towarzystwa im. Fryderyka Chopina. Bardzo ważnym rozdziałem w działalności Wojciecha Dzieduszyckiego była publicystyka. Szczególnie bogaty jest jego dorobek jako recenzenta muzycznego. Od dziesięcioleci cykle felietonów Wojciecha Dzieduszyckiego regularnie pojawiały się na łamach licznych periodyków, takich jak Prze­krój, Życie Literackie, Nowe Sygnały, Odra, Wieczór Wrocławia,  Życie Warszawy i Ruch  Muzyczny. Ogółem w pra­sie zamieszczonych zostało ponad sześćset jego publikacji, będących przede wszystkim odbiciem życia kulturalnego Wrocławia. Działalność literacka Wojciecha Dzieduszyckiego związana jest też z prowadzonym przez niego od 1960 roku przez 18 lat kabaretem "Dymek z papierosa", z którym występował w całej Polsce, w wielu krajach Europy, w Kanadzie i USA.

W latach pięćdziesiątych Wojciech Dzieduszycki był gorącym inicjatorem powstania we Wrocławiu ośrodka telewizyjnego. Między innymi dzięki jego staraniom doszło do budowy stacji telewizyjnej na Ślęży i otwarcia we Wrocławiu Ośrodka Telewizji Polskiej. Należał do pionierów tej placówki. W telewizji pracował od roku 1956 jako redaktor i publicysta. W latach 1972-1987 był kierownikiem redakcji muzycznej TVP we Wrocławiu.